Celem udoskonalenia formalnej strony prac olimpijskich oraz wprowadzenia pewnych
ujednoliceń przygotowano poniższe informacje na podstawie wydawnictw Polskich Norm.
Objętość pracy nie może przekraczać 20 stron „czystego” tekstu
(tzn. bez rysunków, fotografii, dołączonych map i innych załączników).
Strona tytułowa pracy powinna zawierać: numer olimpiady, tytuł pracy, numer
tematu, imię i nazwisko autora, klasę i nazwę szkoły, do której uczęszcza,
imię i nazwisko nauczyciela geografii/opiekuna pracy oraz pieczątkę szkoły.
Strona Karta oceny pracy (następna po stronie tytułowej). Zawiera
Kartę oceny pracy wykonaną, wypełnioną i podpisaną wg wzoru (zobacz wzór
Karty oceny pracy).
Spis treści (plan pracy)
można zamieścić po stronie tytułowej lub w zakończeniu pracy. Podtytuły
(tytuły rozdziałów) oznaczamy albo systemem dziesiętnym cyframi arabskimi
albo wg kolejności: cyfry rzymskie, arabskie, litery wielkie, małe. Po tytułach
nie należy stawiać żadnych znaków przestankowych. Strony powinny być
ponumerowane.
Wydruk, maszynopis lub rękopis pracy musi być czytelny,
pisany jednostronnie, mieć format A4. Jedna strona powinna zawierać ok. 30
wierszy, z zachowaniem podwójnego odstępu między wierszami i po ok. 60 znaków
drukarskich (łącznie z odstępami) w każdym wierszu. Margines lewy powinien
mieć szer. 35 mm, górny i dolny po 25 mm. W celu lepszej czytelności i
przejrzystości pracy każdą nową myśl (ale nie każde zdanie) rozpoczynamy wcięciem.
W całej pracy przyjmujemy jednolity, ogólnie stosowany system skrótów.
Praca po przepisaniu powinna być jeszcze raz przeczytana w celu
poprawienia błędów popełnionych przy przepisywaniu.
Praca musi być zszyta.
Zbędna jest introligatorska oprawa pracy. Rolę
estetycznej okładki może spełniać karton, teczka lub skoroszyt. Zabronione
jest foliowanie poszczególnych kartek lub umieszczanie ich w oddzielnych
obwolutach.
Przypisy. W razie powoływania się w pracy na sformułowania
innych autorów należy ująć cytaty w cudzysłów i opatrzyć je na końcu
odsyłaczami w postaci cyfr arabskich, gwiazdek lub innych znaków. Na dole
strony (pod linią oddzielającą tekst od przypisów) podać należy notkę
bibliograficzną i stronę, na której znajduje się cytowany fragment tekstu.
Przypisy można również umieszczać na oddzielnej stronie na końcu pracy.
Przypis wskazujący wykorzystanie w pisanej pracy fragmentu istniejącej
publikacji powinien mieć układ jak w poniższym przykładzie:
Flis J.: Wstęp do geografii fizycznej, Warszawa 1988, WSiP, s. 171.
Zapis taki stosujemy powołując
się pierwszy raz na daną publikację. Powołując się na pracę już znajdującą
się w przypisach i w bezpośrednim sąsiedztwie zapisujemy: Tamże, s.152.
Bibliografia. Wykorzystaną w pracy bibliografię zamieszczamy na końcu stosując
porządek alfabetyczny nazwisk autorów wg ustalonych wzorów: nazwisko, imię
autora, tytuł publikacji, miejsce i rok wydania, wydawca, np.:
Burzyński R.: Wisła dziś - jutro, Warszawa 1977, WSiP.
Geografia ekonomiczna Polski, pod redakcją S.Berezowskiego, Warszawa 1975, PWE.
Grzesiak N.: Stan czystości rzek w Polsce, Wiad. Statyst., 1975, nr 4, s.38-40.
Halicki B.: Rzeźbiarze krajobrazu, Warszawa 1957, WP.
W pracy zbiorowej stosujemy zapis:
Kortus B.: Wpływ przemysłu na zmiany w środowisku geograficznym [w:] Problemy ochrony środowiska geograficznego. Pod red. S. Berezowskiego i M. Bytnar-Suboczowej, Warszawa 1975, WSiP, s. 65
Dla artykułów w czasopismie stosujemy następującą formę zapisu:
D.Piasecki: Doliny złożone rzek zachodniego Pomorza. Czasopismo Geograficzne, 1976 , s. 21.
Dla informacji zaczerpniętej z Internetu: autor/właściciel cytowanej informacji
tytuł/opis informacji
(data aktualizacji)
adres informacji
właściciel strony
(UWAGA: jeżeli nie ma daty ostatniej aktualizacji pobieranej
informacji - podać datę pobrania)
KG OGiON: XXIX Olimpiada Geograficzna i XII Olimpiada Nautologiczna. (VI 2002)
www.ogin.edu.pl
strona internetowa KG OGiON
Szata graficzna
pracy winna być wykonana estetycznie i czytelnie, a wielkością dostosowana do
formatu pracy. Jeśli załączony materiał graficzny przekracza format A4 należy
przez złożenie dostosować go do wymaganych rozmiarów. Szkice, profile,
plany, tabele, diagramy, wykresy należy właściwie rozmieścić, ponumerować i
zaopatrzyć w podpisy. Numerację i tytuły materiałów ilustrowanych
umieszczamy pod ilustracją. Jedynie przy tabelach numer i tytuł przyjęto
umieszczać nad nią. Nagłówki kolumn w tabelach piszemy dużą literą. Jeśli
praca zawiera fotografie, trwale wmontowujemy je do tekstu, zaopatrujemy w tytuły
zgodnie z treścią i podajemy nazwisko wykonawcy.
Uwaga ogólna: mapy i inne
rysunki wykonane za pomocą komputera mają taką samą wartość jak rysunki
wykonane bezpośrednio na papierze (kalce technicznej).
Niedopuszczalne jest wykorzystywanie w pracach map i ilustracji wyciętych z innych publikacji.
Wielkość posteru nie może przekraczać arkusza A0 (841 mm × 1189 mm).
Orientacja arkusza (pionowa, pozioma) jest dowolna.
Część tytułowa posteru powinna zawierać: imię i nazwisko autora, tytuł posteru, numer olimpiady.
Na odwrotnej stronie posteru należy umieścić te same dane, a oprócz nich informację na temat szkoły i klasy,
do której uczęszcza autor posteru oraz imię i nazwisko nauczyciela geografii lub opiekuna pracy.
Strona Karta oceny pracy (wykonana, wypełniona i podpisana zgodnie ze wzorem) powinna być trwale
przymocowana (przyklejona) do odwrotnej strony posteru (zobacz wzór Karty oceny pracy).
Treść posteru powinna obejmować: część tytułową, krótkie wprowadzenie do tematu (cel i zakres badań), omówienie zastosowanych metod,
prezentację uzyskanych wyników (tekst wraz z rycinami i tabelami) oraz wniosków (mogą być także w formie graficznej).
Wydruk, maszynopis lub rękopis posteru musi być czytelny, przejrzysty i estetyczny. Ważne jest zachowanie właściwych relacji
pomiędzy tekstem (nie więcej niż 1000 słów) i komponentami pozatekstowymi (np. fotografiami, rysunkami, tabelami, wykresami itp.).
Wielkość czcionki i jej rodzaj powinny wskazywać na rangę zagadnienia (tytuł, podtytuły, tekst, podpisy itd.) i jednocześnie umożliwiać
swobodne zapoznanie się z tekstem z odległości 1,5-2,0 m (czcionka w tekście nie powinna być mniejsza niż 16 pkt.).
W sposób szczególny powinien wyróżniać się tytuł posteru. Dłuższe fragmenty tekstu należy podzielić na akapity (tekst można też podzielić
kilka części umieszczonych w różnych częściach posteru). W całej pracy należy stosować jednolity, ogólnie stosowany system skrótów.
Przypisy. W razie powoływania się na sformułowanie innego autora należy ująć cytat w cudzysłów i opatrzyć go na końcu w sposób
jednoznaczny odsyłaczem w postaci cyfry arabskiej, gwiazdki lub innego znaku. Pod linią oddzielającą tekst od przypisów należy w każdym
z takich odsyłaczy podać notkę bibliograficzną i stronę, na której znajduje się cytowany fragment tekstu - przypis wskazujący wykorzystanie
w pisanej pracy fragmentu istniejącej publikacji powinien mieć układ identyczny jak w przykładach podanych we wskazówkach do innych tematów.
Ze względu na formalne wymogi posteru liczbę cytowanych pozycji należy ograniczyć do 5-10.
Szata graficzna powinna być estetyczna i czytelna, a wielkością dostosowana do formatu pracy
(np. przy wykorzystaniu techniki kserograficznej). Szkice, profile, plany, tabele, diagramy, wykresy należy właściwie rozmieścić,
ponumerować i zaopatrzyć w podpisy. Numer i tytuł ilustracji umieszcza się pod nią - jedynie w przypadku tabeli numer i tytuł przyjęto
umieszczać nad nią. Nagłówki kolumn w tabelach pisze się z dużej litery. Jeśli praca zawiera fotografie, to należy je trwale wmontować
do tekstu, zaopatrzyć w tytuł (zgodnie z treścią) i podać nazwisko wykonawcy zdjęcia.
Uwaga ogólna mapy i inne rysunki wykonane przez Autora posteru mogą być sporządzone zarówno ręcznie,
jak i z wykorzystaniem komputera - ocena rysunku nie zależy od rodzaju przyjętej techniki. Niedopuszczalne jest natomiast
umieszczanie w pracy map i rysunków wyciętych z atlasów i innych książek. W przypadku umieszczania materiałów ilustracyjnych
skopiowanych z innych źródeł konieczne jest powołanie się na nie (analogicznie jak w sytuacji korzystania z czyjegoś tekstu).
Poster może być przygotowany jako wydruk (reprodukcja) lub jako kompozycja elementów umieszczonych na arkuszu kartonu.
W tym drugim przypadku wszystkie elementy posteru, które nie są bezpośrednio wykonane na arkuszu podkładowym (np. fotografie, rysunki),
muszą być do niego trwale przymocowane (najlepiej przyklejone). Zbędne jest foliowanie posteru. Pracę należy zrolować i przesłać w sztywnym
opakowaniu (np. rulonie wykonanym z tektury).
Uwaga: jeśli zrolowanie posteru mogłoby spowodować odklejenie się dużych elementów kompozycji, a także w przypadku kłopotów z wysłaniem
pocztą rulonu zawierającego poster, można rozciąć gotowy poster na kilka elementów i przesłać go w sztywnej teczce. W takiej sytuacji Autor
powinien oznaczyć każdą z części posteru odpowiednim numerem i dołączyć narysowany przez siebie schemat wskazujący w jakim szyku poszczególne
części powinny być złożone w całość. Można też po rozcięciu posteru złączyć poszczególne jego części taśmą klejącą na tylnej stronie, w sposób
umożliwiający złożenie posteru do bardziej odpowiedniego do przesyłki formatu.
ZBIERANIE I OPRACOWYWANIE NAZW GEOGRAFICZNYCH Przewodnik toponimiczny
Część III Stosowanie i rozmieszczanie napisów na mapach
Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2004)
- Nazwy miast należy umieszczać równolegle do dolnej ramki mapy, w odpowiedniej odległości od znaku - sygnatury miasta.
- Nazwy obiektów powierzchniowych (regionów fizycznogeograficznych, mórz, wysp, państw) należy umieścić w ten sposób
aby wskazywały kształt opisywanej powierzchni, np. Appalachy. Jeżeli kształt obiektu to uzasadnia nazwa może być umieszczona
równolegle do dolnej ramki mapy, np. Masyw Centralny. Nazwy złożone powinny być rozmieszczone współkształtnie, np. Wyżyna Sandomierska.
- Nazwy rzek umieszcza się równolegle do ich biegu, tak aby były dobrze czytelne
